Definicja
Skarbona Duchowa to forma modlitwy i wsparcia dla dusz w czyśćcu, które nie są jeszcze w niebie. Wkładasz dobro duchowe a odbierasz dobra doczesne! To opłacalne 🙏
Praktyka
Wierni składają modlitwy i ofiary do skarbon, często umieszczonych w kościołach, losując intencje do modlitwy. Obecna tutaj skarbona jest wersją elektroniczną tradycyjnej skarbony duchowej 😇
Historia
Zwyczaj znany od XVIII wieku, popularny w zgromadzeniach franciszkańskich, cieszył się największą popularnością na przełomie XIX i XX wieku 💪
Dlaczego warto?
Praktyka skarbon duchowych może budować wspólnotę modlitewną i przypominać o duchowej solidarności z tymi, którzy odeszli. Jest także sposobem na naukę zwyczaju modlitwy za dusze czyścowe 👊
Często zadawane pytania
1. Co to jest Skarbona Duchowa?
Skarbona Duchowa, znana również jako skarbona duchowna, to praktyka w Kościele katolickim, która polega na zbieraniu modlitw, ofiar i innych form wsparcia duchowego dla dusz czyścowych. Te dusze to osoby, które po śmierci nie są jeszcze w pełni oczyszczone i nie mogą wejść do nieba, dlatego potrzebują modlitwy i ofiarowania dobrych uczynków przez żyjących.
2. Po co jest Skarbona Duchowa?
Dzisiaj, wierząc w istnienie czyśćca, modlimy się, żeby Bóg okazał miłosierdzie zmarłym, którzy tam są. Przez wieki pamięć o duszach w czyśćcu była wyrażana na różne sposoby. Jednym z nich były skarbony duchowe.
3. Jak działa Skarbona Duchowa?
Skarbona Duchowa zwykle wyglądała jak tablica z zamontowanymi u dołu skrzynkami. Na tablicy można było znaleźć jakiś biblijny cytat i zachętę do modlitwy. Poniżej znajdowało się sporo numerków (u nas jest 140!) obok różnych intencji za konkretne grupy zmarłych w czyśćcu, jak na przykład za zmarłych nagle, za dusze ubogich czy kapłanów. Z tych skrzyneczek losowano żeton lub kartonik z numerkiem, następnie odczytywano intencję z tablicy i modlono się za nią. Instrukcja pod jedną z tablic, którą można znaleźć w internecie, sugerowała, żeby odmówić „Ojcze nasz”, „Zdrowaś Mario” i „Wieczny Odpoczynek”. Na koniec numerek odkładano do innej przegródki jako „omodlony”.
4. Jak powstał zwyczaj korzystania ze skarbon?
Dziś trudno powiedzieć, skąd tak naprawdę wzięła się tradycja używania skarbon duchowych. Z tego, co można znaleźć w dostępnych źródłach, wiadomo, że znane były już w XVIII wieku i głównie wykorzystywano je w zgromadzeniach franciszkańskich. Potem pomysł na te skarbony „przeniknął” do innych parafii. Zazwyczaj umieszczano je w kruchtach kościołów lub na ścianach kaplic. Największą popularnością cieszyły się na przełomie XIX i XX wieku, ale dzisiaj mało kto o nich pamięta. Trochę szkoda, bo tak naprawdę nie wiadomo, dlaczego zniknęły. Niezaprzeczalnie jednak duchowe skarbony spełniały swoje zadanie. Dzięki nim ludzie chętniej modlili się za dusze cierpiące w czyśćcu, a można z dużą dozą pewności przypuszczać, że wiele z nich dzięki tej „loterii” trafiło do nieba.
